Ik wil begrijpen wat het lichaam probeert te vertellen.
Ik ben Ingrid van Eijk.
Geboren in Rotterdam, op 7 juli 1970, om zeven minuten over zeven in de ochtend.
Die opeenstapeling van zevens was jarenlang vooral een grappig detail uit mijn geboorteverhaal. Pas veel later kreeg het getal een bijna vanzelfsprekende plek in mijn leven. Ook A Pinch of Salt werd een reis van zeven weken.
Niet omdat ik het programma koste wat kost passend wilde maken bij mijn geboortedatum. De opbouw klopte inhoudelijk gewoon het beste in zeven etappes. Toen ik dat eenmaal zag, moest ik er zelf om glimlachen.
Mijn Rotterdamse oorsprong draag ik nog altijd met me mee. Ik hou van duidelijkheid, van nuchterheid en van zeggen waar het op staat. Tegelijk ben ik al van jongs af aan gefascineerd door alles wat minder zichtbaar is.
Wat gebeurt er in een lichaam voordat je iets merkt?
Waarom reageert de ene persoon anders dan de andere?
En wat probeert een signaal eigenlijk te vertellen?
Die nieuwsgierigheid loopt als een draad door mijn leven. Al bijna twintig jaar verdiep ik me in voeding, hormonen, darmen, bloedsuiker, energie, licht, ritme, stress en de omstandigheden waarin een lichaam iedere dag probeert te functioneren.
Niet om mensen een nieuw lijstje met regels te geven.
Ik wil begrijpen hoe de losse stukjes samenhangen. En die samenhang zo vertalen dat je er in je gewone leven werkelijk iets aan hebt.
Dit begon lang voordat ik er een opleiding voor volgde
Mijn interesse in gezondheid voelt nooit helemaal als een bewuste carrièrekeuze.
Het zat er al vroeg in.
Mijn oma nam me mee naar mineralenbeurzen, had zoutlampen en kristallen in huis en wees me op bomen en plekken waar de lucht volgens haar gezonder was. Ze was een directe Schiedamse vrouw die wist wat ze wist. Soms zonder precies te kunnen uitleggen waar die kennis vandaan kwam.
Mijn moeder was verpleegkundige.
Zij keek zonder gêne in de wc-pot om te zien wat mijn ontlasting vertelde en stuurde me met een melkkan naar de boer voor verse melk. In de keuken stonden vreemde, witte bloemkoolachtige korreltjes waarmee ze kefir maakte, lang voordat iemand in een gewoon Nederlands huishouden het over probiotica had.
Als kind vond ik veel daarvan vooral gedoe.
Nu zie ik hoe bijzonder het was.
Twee vrouwen die het lichaam serieus namen. Die begrepen dat gezondheid niet alleen in een dokterskamer leeft, maar ook in de keuken, in de buitenlucht, in wat je dagelijks doet en in de kleine signalen die gemakkelijk over het hoofd worden gezien.
Misschien leerde ik daar voor het eerst kijken.
Succes aan de buitenkant vertelt niet altijd het hele verhaal
Jaren later werkte ik in de hypotheekwereld.
Ik hield van mijn klanten en was goed in mijn werk. Ik werd zelfs hypotheekadviseur van het jaar.
Aan de buitenkant zag dat eruit als succes.
Aan de binnenkant voelde het anders.
Ik werkte lange dagen en vroeg me steeds vaker af:
Wat heb ik aan een huis als ik er nooit ben?
Mijn energie, mijn huid en mijn helderheid veranderden. Ik functioneerde nog, terwijl mijn lichaam allang signalen gaf.
In 2009 las ik De Hormoonfactor van Ralph Moorman. Voor het eerst viel er iets op zijn plaats.
Ik veranderde mijn voeding, ging tijdens de lunch naar buiten en begon verbanden te zien tussen wat ik deed en hoe ik me voelde. De hersenmist trok op. Mijn huid knapte op. Mijn energie kwam langzaam terug.
Het voelde alsof de wolken opzijschoven. Dat ene boek werd het begin van een veel grotere reis.
Ik volgde opleidingen en verdiepingen op het gebied van hormonen, orthomoleculaire voeding, darmen, insuline en diabetes en medische basiskennis. Ik las, leerde, onderzocht en begeleidde mensen.
En toch liep ook ik in 2018 tegen een burn-out aan. Misschien was dat wel een van mijn belangrijkste lessen. Veel weten maakt je niet onkwetsbaar.
Je kunt begrijpen hoe stress werkt en ondertussen te lang over je eigen grenzen gaan. Je kunt gezond eten en leven in omstandigheden waarin je lichaam nauwelijks ruimte krijgt om te herstellen.
Je begrijpt gezondheid pas echt wanneer je ziet hoe voeding, slaap, stress, darmen, energie en je leefomgeving elkaar beïnvloeden. En wat dat betekent voor de keuzes die je iedere dag maakt.
Van nieuwsgierigheid naar een vak
Toen ik in 2009 het boek De Hormoonfactor van Ralph Moorman las, veranderde er iets wezenlijks.
Voor het eerst begon ik te begrijpen waarom voeding, hormonen, energie en hoe je je voelt niet los van elkaar bestaan. Ik veranderde dingen in mijn dagelijks leven en merkte wat dat met mijn lichaam deed.
Die ervaring maakte mij nieuwsgierig naar de fysiologie erachter.
In 2016 volgde ik de opleiding tot Trainer Hormoonfactor. Daarna verdiepte ik mijn kennis verder met opleidingen en scholing op het gebied van onder andere:
- orthomoleculaire voeding en therapie;
- darmen en spijsvertering;
- insuline, diabetes en bloedsuikerregulatie;
- medische basiskennis.
In de jaren daarna bleef mijn vakgebied zich verbreden.
Ik verdiepte me verder in onder andere mitochondriën en energie, licht en circadiaans ritme, slaap, stress en het zenuwstelsel, mineralen, vetzuren, vasten en de invloed van onze dagelijkse leefomgeving.
Een diploma is voor mij nooit het eindpunt geweest.
Het gaf me een fundament om verder te onderzoeken, verbanden te leggen en steeds betere vragen te stellen. Want juist binnen gezondheid verandert kennis voortdurend. Een overtuigend antwoord kan later genuanceerder blijken te liggen. Een uitslag krijgt pas betekenis wanneer je ook naar de persoon, haar omstandigheden en het grotere patroon kijkt.
Daarom blijf ik lezen, onderzoeken, meten en leren.
Om ingewikkelde fysiologie juist zo te kunnen vertalen dat je begrijpt wat ze in het gewone leven betekent.
Onderbouwd, onderzocht en ondervonden
Die drie woorden beschrijven hoe ik werk.
Onderbouwd, omdat ik wil begrijpen hoe fysiologische processen werken en welke kennis er beschikbaar is.
Onderzocht, omdat een losse uitspraak of populaire overtuiging voor mij zelden het eindpunt is. Ik wil weten waar iets vandaan komt, voor wie het geldt en wat er mogelijk buiten beeld blijft.
Ondervonden, omdat ik ook mijn eigen lichaam inzet als bron van informatie.
Ik heb mijn bloedsuiker gemeten, mijn vetzuurwaarden laten onderzoeken, bloed- en ontlastingsonderzoek gedaan, geëxperimenteerd met voeding, licht, ritme, vasten en herstel en vooral heel veel geobserveerd.
Mijn persoonlijke ervaring is geen universeel bewijs.
Ze houdt me wel nieuwsgierig.
Zo ontdekte ik bijvoorbeeld dat mijn lichaam na bepaalde maaltijden totaal anders reageerde dan dat van Michael. Dat een waarde die nuchter keurig was, na het eten toch een heel ander verhaal liet zien. En dat een keuze die jarenlang gezond leek, ongemerkt ook iets kon laten verdwijnen wat mijn lichaam nodig had.
Daardoor geloof ik steeds minder in algemene antwoorden zonder context.
Ik wil weten:
Voor wie? Wanneer? Waarom? In welke hoeveelheid? Binnen welke omstandigheden? En wat laat het lichaam daarna zien?
je lichaam werkt niet tegen je
Dat is misschien wel de belangrijkste gedachte onder alles wat ik doe.
Je lichaam probeert je niet dwars te zitten wanneer je moe wordt, slecht slaapt, honger krijgt, spanning vasthoudt of op een maaltijd reageert. Het reageert op informatie.
Op voeding, licht, tijd, beweging, rust, stress, veiligheid, verbinding en de omgeving waarin het iedere dag probeert te functioneren.
Een signaal is nog geen diagnose. Het is wel iets om serieus en nieuwsgierig naar te kijken. Daarom begin ik zelden met een strak protocol.
Ik begin liever bij het leven.
Hoe begint je dag? Wanneer eet je? Wat gebeurt er daarna met je energie? Hoe voelt je buik? Hoe slaap je?
Welke keuzes heb je misschien met de beste bedoelingen gemaakt? Wat is er daardoor toegevoegd, veranderd of ongemerkt verdwenen?
Wanneer je die vragen naast elkaar legt, wordt het lichaam vaak minder raadselachtig. Er verschijnt samenhang.
En samenhang geeft rust.
Waar bijna twintig jaar nu samenkomt
In A Pinch of Salt komt veel van wat ik de afgelopen jaren heb geleerd, onderzocht en begeleid bij elkaar.
Het is een begeleide ontdekkingsreis van zeven weken waarin ik je help begrijpen hoe voeding, darmen, energie, ritme, stress, omgeving en dagelijkse keuzes elkaar beïnvloeden.
Ik ontwikkelde het programma vanuit een vraag die ik steeds opnieuw tegenkwam:
Waarom voelen mensen zich ondanks alle beschikbare gezondheidsinformatie nog steeds zo onzeker?
Vaak ontbreekt het niet aan inzet of kennis.
De losse stukjes liggen alleen door elkaar.
Tijdens A Pinch of Salt help ik je die stukjes ordenen. Niet zodat je na zeven weken alles over gezondheid weet, maar zodat je beter ziet waar je naar kunt kijken, welke vragen je kunt stellen en wat jouw lichaam je probeert te vertellen.
Je krijgt geen kompas dat ik voor je heb ingevuld.
Je leert je eigen kompas steeds beter gebruiken.
Watervasten heeft jarenlang een belangrijke plaats in mijn werk gehad. Het heeft mij veel geleerd over fysiologie, groepsbegeleiding, lichaamswaarneming en de kracht van rust. De eerdere open vorm staat op dit moment stil om ruimte te geven aan A Pinch of Salt. Een begeleid vastentraject voor een eigen groep blijft op aanvraag mogelijk.
Mijn leven speelt zich niet alleen achter een beeldscherm af
Ik mis de zonsopgang bijna nooit. Start de dag altijd met een glas water en dankbaarheid. Ik eet vroeg op de avond, beweeg buiten, doe de dingen waarvan ik weet dat ze echt verschil maken.
Michael en ik trouwden in 2017 tussen de rode rotsen van Sedona. Hij is mijn man, mijn dagelijkse klankbord en regelmatig mijn liefdevol onvrijwillige proefpersoon.
Hij stelt vaak precies de praktische vraag die mij helpt ingewikkelde kennis terug te brengen naar het gewone leven:
Oké, en wat merkt iemand daar dan van?
Rosie en Silver laten ondertussen op hun eigen manier zien hoe verschillend lichamen kunnen reageren. Wat voor de één moeiteloos gaat, vraagt bij de ander aandacht, geduld en een compleet andere aanpak.
Ons leven brengt ons dicht bij de dingen waarover ik schrijf.
Buiten wakker worden. Het eerste daglicht zien. Bewegen omdat de hondjes naar buiten willen.
Koken in een kleine keuken waarin iedere pan en ieder ingrediënt bewust gekozen wordt.
De wind voelen veranderen.
En merken hoe sterk het lichaam reageert op ritme, omgeving en de omstandigheden van een gewone dag.
Ik leef niet iedere dag perfect. Dat bestaat volgens mij ook helemaal niet.
Ik probeer wel te leven naar wat ik heb leren begrijpen.
Wat je van mij kunt verwachten
Ik ben geen goeroe die jou vertelt wat je voortaan moet doen.
Ik vind het veel interessanter om je te laten zien waarom iets mogelijk verschil maakt.
Ik deel kennis. Ik vertel wat ik zelf heb ontdekt. Ik leg fysiologische verbanden uit.
Ik stel vragen die soms net een ander raam openzetten.
En ik zal het ook zeggen wanneer iets genuanceerder ligt dan een overtuigende kop op Instagram doet vermoeden.
Mijn doel is niet dat je voor ieder volgend gezondheidsvraagstuk naar mij blijft kijken.
Het mooiste resultaat is dat jij steeds beter zelf kunt denken, waarnemen en kiezen.
Dat je lichaam minder voelt als iets wat gerepareerd moet worden. Dat je de signalen eerder herkent.
Dat je begrijpt waar je als eerste kunt kijken.
En dat je beetje bij beetje weer durft te vertrouwen op je eigen kompas.
Liefs,
Ingrid
A Pinch of Salt en de informatie op deze website zijn educatief van aard. Ze vervangen geen persoonlijk medisch onderzoek, diagnose, advies of behandeling door een arts of andere passende zorgprofessional.
Wanneer je je aanmeldt voor mijn nieuwsbrief ontvang je mijn gids ‘Herstel van binnenuit’